W pierwszej części rozmowy z hodowczynią z Endunamoo usłyszeliście, jak to wszystko się zaczęło — od pierwszej manchesterki w dzieciństwie, przez labradora, aż po dzisiejszą czwórkę psów, która dzieli z nią dom i serce. Dziś czas na dalszy ciąg tej historii — bo przecież to właśnie stąd, z tej samej hodowli, trafił do nas nasz Billy. Sprawdzamy, jak wygląda moment, w którym szczenię trafia do nowej rodziny, co sprawia, że hodowczyni czasem mówi „nie”, i po czym rozpoznać, że macie do czynienia z kimś, komu naprawdę zależy.
Na co zwraca Pani uwagę, wybierając przyszłych właścicieli szczeniąt? Jak wygląda sam proces rezerwacji i przekazania psa?
Z reguły rodzina która dzwoni do mnie zna rasę, co nie zmienia faktu, że zadają mnóstwo pytań o realne zachowania MT i wszystko to, czego nie mogą dowiedzieć się z internetu czy książek o psach.
Od początku naszej relacji zawiązuje się pewna więź, muszę się upewnić, że decyzja rodziny o adopcji psa jest dojrzała i dobrze przemyślana. Myślę, że mam duże wyczucie do ludzi i po kilku rozmowach jestem spokojna, że to jest właściwa rodzina. Dowodem na to jest fakt, że 61 naszych szczeniąt ma cudowne domy i bardzo kochające rodziny, są zdrowe i szczęśliwe, a ja mam stały kontakt z większością rodzin.
Proces rezerwacji jest prosty – zapisuję rodziny na liście oczekujących, jestem z nimi w stałym kontakcie, ale także informuję o innych miotach urodzonych u znajomych hodowców – chcę aby każdy otrzymał szczenię wymarzonej płci i w czasie najlepszym dla tej rodziny. Są tacy, którzy chcą psa latem, są tacy, którzy wolą zimą, są rodziny zorientowane wyłącznie na chłopca lub dziewczynkę, a są tacy, dla których płeć jest obojętna.
Miałam wiele rodzin z zagranicy, którym mogłam oddać szczenię dopiero po 16 tygodniu życia, więc wtedy muszę mieć szczenię w hodowli przez cztery miesiące, wykonać wszystkie szczepienia, badania, wyrobić paszport, rodowód eksportowy itp., więc pracy z takim szczenięciem jest znacznie więcej.
Przekazanie psa to bardzo ważna chwila w życiu rodziny i szczenięcia. To dla mnie szczególny dzień – ze starannością przygotowuję wyprawkę dla malucha, potem długo rozmawiamy, często do hodowli przyjeżdżają dzieci, więc ich radość jest bezcenna i jest absolutnie lekiem na mój smutek rozstania …
61 naszych szczeniąt ma cudowne domy i bardzo kochające rodziny, są zdrowe i szczęśliwe, a ja mam stały kontakt z większością rodzin.
Czy zdarzyło się Pani zrezygnować z przekazania komuś szczenięcia, ponieważ uznała Pani, że nie będzie to odpowiedni dom? Jakie sytuacje mogą wzbudzić niepokój hodowcy?
Tak, z jednej rodziny zrezygnowałam na etapie rozmów telefonicznych, gdy Pani powiedziała, że chce MT, bo nie gubi sierści, jest łatwy w utrzymaniu, a ponadto ma nadzieję, że będzie dużo spał, bo ona sama prowadzi raczej domowy tryb życia i pies ma się do niej dostosować.
Jedna rodzina natomiast miała w domu gryzonie, które biegały po całym domu i nasze rozmowy telefoniczne polegały na serii pytań, czy pies nie zrobi krzywdy świnkom morskim, czy może lepiej wydzielić mu osobny pokój … Byłam pełna obaw co do tej rodziny, tym bardziej, że każdy, kto poczyta trochę o rasie wie, że MT pełniły funkcję szczurołapów w angielskich miastach i nie mogłam dać gwarancji, że ich pies nie skrzywdzi ukochanych zwierzątek. Zaprosiłam tę rodzinę do hodowli na kawę, żeby zobaczyli na żywo moje psy, ich temperament i to jak się zachowują. Następnego dnia mieli odebrać swoje szczenię. Miałam duży niepokój w sercu, ale modliłam się, aby podjęli słuszną decyzję. I tego dnia rano otrzymałam informację, że rezygnują, że pobyt u nas przekonał ich, że nie poradzą sobie z psem takiej rasy, więc jestem im bardzo wdzięczna za dojrzałość i właściwe podejście do tematu, tym bardziej, że jechali do mnie z drugiego końca Polski, ale na szczęście rozłożyli wyjazd na dwa dni, zatrzymali się na noc w hotelu i mieli czas na przemyślenia.
Czy utrzymuje Pani kontakt z opiekunami psów pochodzących z Pani hodowli? Z jakimi pytaniami lub problemami najczęściej zwracają się do Pani po odebraniu szczeniaka?
Z większością rodzin mam stały kontakt, otrzymuję masę zdjęć i filmów z życia codziennego moich już dorosłych psiaków. Serce rośnie na widok zdrowych, pięknych, zadbanych i kochanych psów. Wiele rodzin wystawia zdjęcia w mediach społecznościowych. Ja także umieszczam dużo zdjęć na mojej stronie w zakładce „Endunamoowe dzieci”.
Pada wiele pytań po odebraniu szczeniaka, ponieważ nie sposób dowiedzieć się wszystkiego podczas oczekiwania, czy odbioru psa. Najczęstsze pytania dotyczą karmienia, odpowiedniej masy ciała, szczepień, czy akcesoriów – jakie szelki kupić, jaką obrożę czy smycz, czy zakładać kurtkę zimą itp.
Na szczęście jest dużo pytań, a mało problemów, ponieważ MT to zdrowa rasa, także raczej nie ma problemów zdrowotnych. Często weterynarze namawiają do sterylizacji lub kastracji w bardzo młodym wieku, czemu jestem absolutnie przeciwna, więc dużo czasu poświęcam na dyskusje w tym temacie.
Na co przyszły opiekun powinien zwrócić uwagę, wybierając hodowlę? Po czym można poznać odpowiedzialnego hodowcę, a jakie sygnały powinny wzbudzić niepokój?
To trudne pytanie, ale wydaje mi się, że każdy to „czuje”. Na pewno trzeba mieć pewność, że hodowla jest legalną hodowlą, zarejestrowaną w FCI i Związku Kynologicznym w Polsce – to daje gwarancję czystości rasy. Zwykle psy danej rasy mają wyrównane ceny, więc podejrzanie niska cena szczenięcia powinna wzbudzić czujność. Na pewno nie powinno się decydować na psa, którego hodowca chce nam przywieźć lub przekazać gdzieś „w połowie trasy”, na ulicy … to bardzo nieprofesjonalne – kupujący ma prawo, a nawet obowiązek pojechać do hodowli, zobaczyć warunki, w jakich trzymane są szczenięta, w jakich mieszkają dorosłe psy, zobaczyć matkę szczeniąt i poznać hodowcę, który ma służyć pomocą i radą w przyszłości. Odpowiedzialny hodowca jest stale dostępny, zarówno na etapie oczekiwania na miot, potem w okresie odchowania szczeniąt, a następnie po zakupie powinien służyć pomocą rodzinie na każdym etapie życia psa. Ja osobiście staram się zawsze mieć czas dla każdej rodziny, ponadto uważam, że wielką radością dla hodowcy jest wymiana informacji, oglądanie zdjęć, tym bardziej, że każde szczenię jest wyjątkowe i pozostaje w sercu hodowcy na zawsze.
Odpowiedzialny hodowca jest stale dostępny, zarówno na etapie oczekiwania na miot, potem w okresie odchowania szczeniąt, a następnie po zakupie powinien służyć pomocą rodzinie na każdym etapie życia psa.
